رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
راهي بجز گريز برايم نمانده بود
اين
عشق آتشين پر از درد بي اميد
در وادي گناه و جنونم كشانده بود
رفتم
كه داغ بوسه پر حسرت ترا
از عذاب رفتن تو ميسوزم توو اوج غربت
واسه ي بودن با تو ،نداارم يه لحظه فرصت
اينجا اشك توو چشامو به كسي نشون نداادم
اگه بشكنه غرورم خم به ابرووم نميارم
...
بهم خبر دادن هوایی شدی
خاطر خواه یه مو طلایی شدی
حکم تو رو دادگاه قلبم داده
محکوم به جرم بی وفایی شدی
...
خانه ای تنهاست ..
چشم من اما
آشنا با گوشه های خانه محزون
آینه در کنج دیواری...
چشم ها را باید شست ، جور دیگر باید دید .
....................
هر سد و مانعی می تواند یک شانس برای تغییر و بهبود زندگی انسان باشد .